Jaren lang was ik uitgezonden geweest naar tal van landen om dochterondernemingen door te lichten en te reorganiseren. En deze keer wilde het kantoor dat ik een zaak aanpakte in mijn geboorteland. Gewoontegetrouw was er voor mij vervoer en een gemeubeld onderkomen geregeld in de nabijheid van het betreffende bedrijf. Het toeval wou dat mijn “nichtje” in die stad als postbode werkte en een door mij online besteld pakketje afleverde. Ook al waren we door de jaren heen elkaar uit het oog verloren, onze zeldzame naam maakte terug de verbinding. Dus had ik haar uitgenodigd om bij te praten.

Stelle zat rechtover mij op de bank. Ik had net een tweede fles wijn geopend en de glazen bij gevuld toen ik haar vroeg: ‘Hoe lang is het geleden dat we elkaar nog echt gezien hebben ?’ Mijn “nichtje” keek me even onderzoekend aan… en zei: ‘Sinds we de laatste keer doktertje speelden.’

Wel.., dit antwoord had ik echt niet zien aankomen. Mijn “nichtje” was al lang geen kind meer en van zo iemand verwacht je dan ook een dergelijk antwoord niet. Maar goed.., als ze een spelletje wilde spelen.., mij niet gelaten.
‘ Ja, toen stond er nog geen haar op je poesje hé !’ – ‘ Nu ook niet.., “doktertje”.., is dat een probleem ?’ ‘ Weet ik niet. Daarvoor moet ik er eerst eens naar kijken. Kleed je al maar uit, helemaal!’ – ‘ Helemaal.., doktertje ?’ ‘ Zeker, dan kan ik ineens een volledige check-up doen want dit is al een poos geleden hé !’

Tot mijn grote verbazing stond mijn “nichtje” Stelle recht, keerde mij de rug toe en begon zich uit te kleden. Snel schoof ik het salontafeltje aan de kant.

‘ Blijf zo staan als je uitgekleed bent.., kan ik je wervelkolom controleren !’

Ik plaatste twee vingers in haar nek en gleed met mijn hand langzaam om laag over haar ruggengraat. Net boven de aanzet van haar billen merkte ik een gevoelig plekje.

‘ Doet het pijn ?’ vroeg ik terwijl ik er even bleef over wrijven. – ‘Neen doktertje, het voelt er een beetje raar.’
‘ Niks abnormaals.., als het maar geen pijn doet !’

Daarna liet ik Stelle voorover buigen, met gespreide benen en de handen op de vloer. Ik gleed verder met mijn vingers tussen haar billen door, over haar sterretje.., tot op haar poesje. Mijn nichtje rilde.

‘ Pijn ?’
– ‘ Heu nee.., heu.., raar.., doktertje.’ ‘ Ok, je achterkant is in orde. Zet je maar terug recht en draai je om, dan kijk ik verder !’

Stelle draaide zich om. Ik betastte haar keel. Voelde haar schouders en zakte af. Ik masseerde haar borsten onder het mom van knobbeltjes te zoeken en raakte daarbij opzettelijk haar tepels aan. Die kwamen stijf te staan.

‘ Lijkt me ook in orde.’

– ‘ Doktertje .., zijn mijn borsten niet te groot ?’ vroeg Stelle. ‘ Hmm … Momentje.., even twee potloden erbij halen !’ – ‘ Potloden ?’ ‘ Ja.., het is een beproefde methode om aan borstmeting te doen.’

Ik nam twee potloden. Hief haar linker borst wat op en stak er een potlood onder. Vervolgens deed ik het zelfde bij haar rechter borst. Ik vertelde haar dat als ze nu beide armen omhoog stak de potloden van onder haar borsten moesten vallen. Zo niet waren ze te slap of te groot en als dat een probleem vormde waren er mogelijkheden om er iets aan te doen. Mijn “nichtje” stak beide armen de hoogte in en de potloden kon ik opvangen voor ze de grond raakten.

– ‘ Nou.., wie had dat gedacht… en dit op mijn eenenvijftigste !’ ‘ Ja Stelle.., postbodes hebben genoeg beweging en dat is altijd ergens goed voor. En nu de onderkant !’

Ik liet haar plaats nemen op de bank, onderuitgezakt en met de benen open.

‘ Hum…, geen haartjes.., geen stoppeltjes.., dat moet ik even nader onderzoeken !’ – ‘ Ooh ja doktertje, vertel me wat er scheelt ?’

Ik legde mijn hand op haar schaamheuveltje. Betaste het.., vervolgens ook haar poesje, maar kon nergens iets van haartjes gewaar worden.

‘ Scheer je jouw poesje ?’ – ‘ Nee, doktertje !’
‘ Wax je jouw poesje ?’ – ‘ Neen, doktertje, ook dat niet !’ ‘ Vreemd.., zeer… vreemd… Ik zal je nog wat verder moeten onderzoeken !’

Leave a Reply

Your email address will not be published.